In een verveelbui heb ik vanavond maar even bedacht om een blog te gaan bijhouden.

Het zal over allerdaagse dingen gaan en reacties zijn ook meer dan welkom!

Veel plezier ermee.

Toen ik vanavond tijdens het eten nog altijd geen teken van leven had vernomen van mij vriend vond ik dat al vreemd. Normaal gesproken smst hij even dat hij vrij of thuis is. Maar omdat ik zijn auto wel had gehoord maakte ik er verder niet druk om. De echte (lichte) paniek ontstond toen ik vriendlief probeerde te bellen en meteen de verbinding werd verbroken. Na 5 keer proberen werd ik kwaad op mn lieftallig mobieltje omdat hij me weer eens in de steek liet (dat dacht ik) en begon ik boos met aan- en uit te zetten, de simkaart eruit te halen en flink schelden tegen dat kleine apparaatje op mn bureau.

Je zou denken dat dat een beetje overdreven was, maar aangezien dit mijn 3e toestel is, en de anderen allemaal fouten bevatten begon ik al snel boos te worden op mijn toestel. Nadat ik een andere telefoon had gepakt en mn simkaart daarin had gedaan kreeg ik nog steeds gene verbinding. Mijn ontvangst was voltui dus ik dacht er nog steeds niet bij na dat het aan T-Mobile kon liggen.

Nu was ik dus onbereikbaar,  en eigenlijk belachelijk hoe erg ik daar van schrok. Mensen konden mij niet bereiken, en ik hun niet. Smsjes van vriendlief kwamen niet aan en ik kon niks versturen. Heel raar maar ik voelde me kaal en hulpeloos.

En dat allemaal omdat het netwerk het niet deed. Na even rond te kijken bij T-Mobile las ik dat er een storing was. Niet erg opgelucht wist ik nou in ieder geval zeker dat het niet aan mn mobiel of simkaart lag. Maar toch, ik moest mn vriend bereiken. Dan maar de huistelefoon.

Maar aangezien vriendlief ook T-Mobile heeft had hij ook storing. Dus dat werd van huistelefoon naar huistelefoon bellen. Enigszins verbaast luisterde hij naar mijn paniekerige verhaal, en reageerde acht van: Achja is straks wel weer over. Hij bleef er zo rustig onder, terwijl ik zat te stressen omdat ik niet bereikbaar was.

Ongelovelijk eigenlijk hoe afhankelijk je kan zijn van je mobieltje. Op dit moment ben ik nog steeds niet bereikbaar, maar ach zoals vriendlief zei: Het is straks wel weer over.

xoxo